Bir şeyin üzerine ne kadar fazla düşünürseniz, pratiğe indirgeme ihtimali o oranda uzaklaşır yanınızdan. Çünkü kusursuzluk bu dünyaya sığdırabileceğiniz bir şey değildir.
Üzerine düşünülen her ne ise, siz düşünmeye devam ettikçe o bir hayalete dönüşecektir, varlığını asla ellerinizle hissedemeyeceğiniz bir hayalete...
Bu yüzdendir ki, düşünülenlerin her uygulama girişimi, önce hayal edeni hasta eder. Gördüğü eşsiz rüya, ancak kafasının içindeyken eşsiz kalabilmektedir çünkü.

Uyandığındaysa yine hazırlıksız yakalanacaktır.

Kabus devam ediyordur...

Yazmak üzerine yazamamak, yazamamak üzerine de yazamamak...
Görkemli, büyük çıldırış,
tertemiz, bembeyaz oh!!! 

Céline

Bu gün sıklıkla zaman üzerine düşündüm. Gecenin Sonuna Yolculuk' u elimden hiç bırakmadım, mutfağa, yatak odasına, salona nereye gittiysem taşıyıp durdum yanımda. Yalnızca zamanı düşünmek; saniye göstergesine kitlenmek gibiydi bir duvar saatinin. Ve zaman tarafından hipnotize edildiğimi sanabilirdiniz.
Bense o anda, kitapların tam da birer zaman makineleri olduklarını düşünüyorum.
Şairin de dediği gibi çok kullanılmış bir zamandan hiç kullanılmamış bir zamana geçmek için... Göz açıp kapatıncaya kadar...

Öyle ise, geçiyorum hiç kullanılmamış bir zamana ve aralıyorum bacaklarını;

Yolculuk etmek,çok işe yarar, düş gücünü çalıştırır. Gerisi yalnızca düş kırıklığı ve yorgunluktan ibarettir. Bizim yolculuğumuz ise tümüyle düşseldir. Gücünü buradan alır.

Yaşamdan ölüme doğru gider. İnsanlar, hayvanlar, kentler, nesneler, her şey düşlenmiştir. Bu bir romandır, yalnızca düşsel bir öyküdür. Böyle buyurmuştur Littre, o ki asla yanılmaz.

Kaldı ki herkes aynı şeyi yapabilir. Gözünü yummak yeterlidir.

Yaşamın öbür tarafındadır bu.  

" ...Bu durumda düşüncelere dalar, yaklaşık on dakika boyunca ağzı açık kalır sonra da derhal dengesine kavuşurdu yeniden, nasıl olursa olsun, neyle olursa olsun, ama her zaman hem de sapasağlam bir biçimde, çünkü onun iç yaşantısında tereddüde dahi yer yoktu, hele gerçeklere hiç yoktu..."
               Gecenin Sonuna Yolculuk /  L. F. Céline 

Örümcek ve Bardamu

" Anlayıverin artık!" diye yanıtladım. "Anlayıverin artık! Her şey size fazlasıyla açıklanıyor zaten! Sorunda bu! Anlamaya çalışsanıza! Uğraşın biraz!" 

Bardamu' nun hayaleti dolaşıyor, gece...
Eğilmiş kulağıma, " Ağını..." diyor "sözcüklerle ören bir örümceksin sen."
"Duyuyorsun fısıltısını karanlığın."
Söylesene bana...
" Bir hayalet kaç kez öldürülebilir bir örümcek tarafından?"