Geçmiş zaman algısı..

Gergin zamanlar...

İçime ruh hastası kaçmış olmalı!
Motivasyon eksikliğine bağlı olarak konsantrasyon sorunu yaşıyorum..

Hep aynı yerden yapılan eylem algı zehirlenmesine sebep oluyormuş...
Benim algımın tam olarak nerede zehirlendiği ise şaibesini hala koruyor.
Şimdi de içime Freud kaçtı sanki.. Eve bir tane şu psikoterapi için kullanılan koltuklardan almak istiyorum.
Acaip fetiş buluyorum o koltukları.. Üzerinde sevişirsem arınmış hissedebilirim belki.  Divan fetişisti.  

Koca bir günü kırmızı bir kutunun içinde, yeşil çay içerek geçirdim. Yatak çarşaflarını da kırmızı yaptığımdan beri boğuluyorum aslında...

boktan kontrastlardan freudyen sohbetlere hoş geldiniz!!

Konuşmak

İnsan eyleminin etkinlik alanı bütünüyle iki temel ilkece yönetilir; Sapkınlık ve Boşunalık.

ilki, iyi niyetlerin cehenneme giden yolda kaldırım taşı olarak döşenmesini, bu dünyayı iyileştirmeye çalışan her girişimin kesinlikle onu daha beter hale getireceğini güvence altına alır. ikincisi, girişinde 'ilerleme' yada 'reform' yazan bütün yolların hiç bir yere cıkmamasını ve kuma saplanıp kalmasını güvence altına alır.
bunun aksini gösteren herhangi bir harita bu dünyaya ait değildir.

Peki bütün bu hayvanların kralı kim? Kimin yıkıcı eli hiç bir canlı varlığı esirgemiyor?
İnsan yiyecek için öldürüyor, örtünmek için öldürüyor, öğrenmek ve eğlenmek için öldürüyor,öldürmek için öldürüyor, insanlık sürekli bir katliam dünyasında yaşıyor.

Kemanında ki kedi bağırsağından, üstündeki elbiseye, masanda ki akşam yemeğine kadar dünya cesetlerden geçilmiyor.

Geri döndürülemez ve geleceği bu denli etkileyecek bir doğum ihtimalini göze almak için en iyi yer neresidir?
olası bir insan doğru dürüst bir yaşam fırsatını nerede bulabilir?

Ama intiharların yoğun bir biçimde dağılmasını sağlayan yüksek intihar oranı genel mutluluk toplamına gerçek bir katkıda bulunabilir sence de öyle değil mi?

Dil*

Kainat sana hayal kurarken bile var olandan(!) farklı bir şey sunmuyor.
Elindeki veriyi standartta olduğundan farklı biçimlerde işleyip adına 'hayal' diyor..
bazen bu hayal dediğimiz 'umut' diye de çağırılır.

Gündelik metaforlarla hayali metaforların nesneleri aynı, farklı olan sadece yansımaları..

Temelde hayatın tüm bu kusurlu işleyişi, sosyolojik olarak bireylerin, bu kusurlu döngü içindeki en kusurlu şekliyle konumlanmalarına bağlı olarak, kusursuzluğunu ortaya koyar...

Onaylayıcı ya da yatsıyıcı niteliklerin de bu döngüye ait olduğunu,
benim şahane(!) kortekslerimin yalnızca verili durumun parçalarını başka şekilde, başka biçimde bir araya getirerek bu metni var etmiş olduğunu düşünecek olursak..

Bütün parçalar çok boyutlu aynalar üzerinden okunabilir...

Dilin tüm süreçlerinin, dört tarafı aynalarla cevrili kocaman bir odada gerçekleştiğinden şüpheleniyorum!

Ayna ayna söyle bana!