Kül

Ben ki sancısıyım kırıklarımın. Anlatıyorum, isteyen terk etsin.
Dağılıyor da zaten...
Düşündükçe uzaklaşıyor kopan her bir parça, 27 yıl uzaktayım kendimden.

Hayali bir yara değildir bu yaladığım.

Bekliyorum sessizce,
Kişiliğimin felaketinin tekrar güzel görünmesini.

Oğul

Ve Oğul, en büyük hatasıydı bir annenin.
Bütün olmak istemedikleriydi.
Ve olmak istedikleriydi karşısına çıkacak her dişi için...
Ve Oğul,
İçinden bir penis çıkartmanın gururuydu bu eril dünyaya,
Ve nihayet geldi,
bütün kızlarının üstüne basa basa basa basa!


Ve oğul, şimdi başka bir şey artık... 

Bir şeyin üzerine ne kadar fazla düşünürseniz, pratiğe indirgeme ihtimali o oranda uzaklaşır yanınızdan. Çünkü kusursuzluk bu dünyaya sığdırabileceğiniz bir şey değildir.
Üzerine düşünülen her ne ise, siz düşünmeye devam ettikçe o bir hayalete dönüşecektir, varlığını asla ellerinizle hissedemeyeceğiniz bir hayalete...
Bu yüzdendir ki, düşünülenlerin her uygulama girişimi, önce hayal edeni hasta eder. Gördüğü eşsiz rüya, ancak kafasının içindeyken eşsiz kalabilmektedir çünkü.

Uyandığındaysa yine hazırlıksız yakalanacaktır.

Kabus devam ediyordur...