Justine

Soğukkanlı olun ve bir "anı" düşünün, bu aptal boş hayali üretenlerin ona yüklemeye çalıştıkları komik ve çelişkili nitelikleri inceleyin: Birbirleri içine geçerken nasıl tahrip ettiklerini görün ve bireysel kaygılardan ve toplu yadsımadan doğan bu tanrısal hayaletin, bir an olsun inanmanızı, bir dakika olsun incelemenizi hak etmeyen, insanın ruhunu altüst eden, kalbini sıkıştıran ve mezardan, bir daha dönmemek üzere çıkmamış olması gereken adi bir hayaletten başka bir şey olmadığını anlayın...
                                                                                                     

03:03

"Ölümle olabildiğince yakın         
  durmak. Zayıf düşmeden 
  tükenmeden- Hatta  gerekirse zayıf düşerek, tükenerek 
  Ve hatta gerekirse ölerek. "   
                                                     George Bataille


Saat 03:03

Aynada kendime bakıyorum, çizgilerle dolu anlamsız bir yüz, iri bir burun ve kemikli bir surat, şimdiye kadar gördüklerinden en küçücük bir memnuniyet izi taşımayan, donuk, ifadesiz gözler.
" Bu gözler. " diyorum kendi kendime.
" ... "
Sırıtıyorum, aynadaki de sırıtıyor.
" Sanki ..."  diyor.
Kimse duymuyor, O aldırmıyor.

"Hadi." " Bunu yapabileceğini sen de biliyorsun, yapabilirsin." " Yap!"
" Bitir işini! "
Kapat... O dönsün kendi etrafında,
Fark ederse... Eder mi dersin?














 

Sanrılı Tanrı

Bir boşluktan diğerine geçiş için havada asılı kaldığınız saatler, günler, anlar...
Zamanın bir başka zamanla birleşmesi, yaşamın ölümle birleşmesi gibi...
Zamanın bacakları arasında ufacık bir an işte insan, adına hayat dediği rüyanın içinde sallanıyor sallanıyor sallanıyor.