5 Nisan 2013 Cuma

Wax Poetic


Köprüye bakıyorum... 
Bütün öykü anlatıcıları uyandığında sokaklarda kimse yok, 
Sessiz sedasız yüzüne dağılan şehrin, istanbul uluorta soyunur, 
sessiz sedasız sabaha karşı... Ve güneş sonunda sıkılacaksın doğuşundan, 
Kendini fark edip aynalarda kıracaksın tek tek geçmişinde ne varsa!!! 
Yıldızlar aşk kadar uzak diye anlatır çocuklar, 
henüz ölmedik bilmiyoruz der günler, 
(mavidir her yer mavidir...) 
Dinlesen anlayacaksın usul, 
(yitirirken izleri hüzünlü şehrin...) 
Bütün öykü anlatıcıları birbirine karışsın diye, 
(hepsi!) 
Su altında kanat çırpan üveyik, 
dinlesen anlayacaksın usul, 
(mavidir her yer mavidir...) 
Kaçamaz beton olsa şehrinde istanbul, 
insan bulanla yarışır, 
bırakmaz karışsın renkler birbiri ardına bütün bu çiçekler güzelliklerden payını alamayanlar gibi, 
(Bırakamaz!!!) 
bırakmaz payını alanlar güzellikten, 
hiç inanmaz inanmaz inanmaz hiçbirimize inanmaz... 
(mavidir her yer mavidir...) 
Hiçbirimize inanmaz hiçbirimize, 
Bakma liman olduğuma sen benim derinlerde mavimde nelerim gizlidir gizemlidir, 
Gecelerim gündüzlerim, 
Senin gibi neler gördüm, 
(mavidir her yer mavidir...) 
Aşka bak kaçana kaçtım, 
(Kaçtım!) 
Onbin yıldır pervane gezdim, 
(gezdim dolaştım...) 
içtim şarabını mestanelikte, 
(içtim içtim!) 
içtin mi kaçırdın mı? 
(bulamadım dost.) 
ipek yolu üstündesiniz ya, 
(buldum!) 
dost, dost, ipek yolunun üstündesiniz ya, 
(işte orda...) 
Gençsiniz aklınız var, 
Aşkı kavradınız artık, 
(Aldınız!) 
Geçiniz geçiniz geçiniz geçiniz, 
(Giydiniz!) 
Tam zamanında geldiniz, 
Tam zamanında, 
Tam zamanında geldiniz, 
Tam zamanında, 
Uyurgezer, 
Uyurgezer, 
(mavidir her yer mavidir...) 
gerçek kimdir? 
kim doğru söyler? 
hangi şehirde, 
hangi şehirdedir, 
kim burdaydı? 
(geldi mi?) 
Mal sahibi mülk sahibi hani bunun ilk sahibi, 
(ilk sahibi nerde?) 
mal da yalan mülk de yalan var biraz da sen oyalan 
(İnsan o insan, insan kalırsa kalır, mavidir her yer mavidir, döndüm, mavidir her yer mavidir...)


Justine




Soğukkanlı olun ve bir "anı" düşünün, bu aptal boş hayali üretenlerin ona yüklemeye çalıştıkları komik ve çelişkili nitelikleri inceleyin: Birbirleri içine geçerken nasıl tahrip ettiklerini görün ve bireysel kaygılardan ve toplu yadsımadan doğan bu tanrısal hayaletin, bir an olsun inanmanızı, bir dakika olsun incelemenizi hak etmeyen, insanın ruhunu altüst eden, kalbini sıkıştıran ve mezardan, bir daha dönmemek üzere çıkmamış olması gereken adi bir hayaletten başka bir şey olmadığını anlayın...
                                                                                                     

3 Nisan 2013 Çarşamba

03:03

"Ölümle olabildiğince yakın         
  durmak. Zayıf düşmeden 
  tükenmeden- Hatta  gerekirse zayıf düşerek, tükenerek 
  Ve hatta gerekirse ölerek. "   
                                                     George Bataille


Saat 03:03

Aynada kendime bakıyorum, çizgilerle dolu anlamsız bir yüz, iri bir burun ve kemikli bir surat, şimdiye kadar gördüklerinden en küçücük bir memnuniyet izi taşımayan, donuk, ifadesiz gözler.
" Bu gözler. " diyorum kendi kendime.
" ... "
Sırıtıyorum, aynadaki de sırıtıyor.
" Sanki ..."  diyor.
Kimse duymuyor, O aldırmıyor.

"Hadi." " Bunu yapabileceğini sen de biliyorsun, yapabilirsin." " Yap!"
" Bitir işini! "
Kapat... O dönsün kendi etrafında,
Fark ederse... Eder mi dersin?